ความสุขเล็กน้อยวันลอยกระทง
เมื่อวานเป็นไงกันบ้างครับกับลอยกระทงของเพื่อนๆ บางคนแฮปปี้ บางคนเฉยๆ หรือบางคนก็อาจจะแอบเหงิ๊วววววล่ะสิ…
แต่สำหรับผม ลอยกระทงเมื่อวานผมไม่ได้ลอยกับใคร แต่ผมมีความสุขในอีกมุมซึ่งได้มาจากพี่ชายผม.. แต่จริงๆ แล้วผมว่าผมไม่สนิทกับพี่เท่าไรนะ
เมื่อวานหลังจากไปเล่นบ้านจีว่า แล้วก็ต้องฝ่ารถติดเพื่อไปสอนพิเศษ กับไอ้เตี้ยซึ่งไปธุระแถวนั้นอยู่แล้ว (ต้องขอบคุณมันมาก ที่ๆ มันต้องไปคือที่ๆ ผมต้องไปพอดี เลยได้ติดรถมาด้วย โชคดีจริงๆ 555) 2 ช.ม. !! จากรัชโยธินถึงสาธร ผมนั่งเฉยๆ ยังเหนื่อยเลยครับ.. แม่ง สอนเกรี๋ยนเสร็จ 3 ทุ่มครึ่ง ผมเหนื่อยแบบว่าลูกตาจะปิดแล้ว ระหว่างทางเลยโทรไปหาพี่ผมว่าอยู่ที่ไหน พี่ผมก็บอกว่าอยู่สนามเป้า มาส่งแฟนอยู่ เพราะพึ่งไปลอยกระทงกันมา ผมเลยบอกว่างั้นกลับไปก่อนเลย นึกว่าอยู่ใกล้ๆ แถวนี้ แล้วก็เลยวางไป ผมก็แอบดีใจ และก็มีความสุขครับ ที่เห็นพี่ผมในมุมที่ผมเองอาจจะไม่ค่อยได้เห็นนัก ได้มีความสุขแบบนั้น สักพักพี่ผมก็โทรมาว่า เออเดี๋ยวรอที่สนามเป้าก็ได้ นั่งรถไฟฟ้ามาสิ ผมเลยนั่งรถไฟฟ้าไปหาพี่ผม ตรวจดูในรถว่ามีคราบอะไรผิดปกติรึป่าว 5555+
นี่ล่่ะครับ อีกหนึ่งความสุข ที่ได้มาโดยบังเอิญ ผมล่ะอยากรู้จริงๆ ว่าผมเคยให้ความสุขเล็กๆ แบบนี้กับใครบ้างรึป่าว ถ้ามีสักครั้ง ผมคงจะดีใจมาก
อืมม ตอนนั่งบนรถก็ระวังคราบแปลกๆ บนเบาะด้วยนะครับ
ผมให้ความสุขคนอื่นมาโดยตลอดเลยครับ โดยเฉพาะสาวๆ เวลามองหน้าผมแล้วชอบยิ้มครับ ผมเลยถือว่าผมคงให้ความสุขเค้าในระดับหนึ่งกระมั้ง